Zapomniana mogiła

Samotna pośród tysiąca innych.
Smagana wiatrem, deszczem, śniegiem.
Ubita z błota.
Powrastana trawą.
Skrywająca swą krwawą tajemnice.
Dziś już nikt o niej nie pamięta.
I tylko deszcz płacze nad jej mieszkańcem,
I tylko deszcz pamięta jego wojenne tajemnice.

Napisała: Barbara dnia: 23/08/2007 o 22:44 Kategoria: Wiersze. Link. kanał RSS tego wpisu. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Komentarz

Twój e-mail nie bedzie nigdy publikowany. Pola wymagane *

*
*