Spektakl

Gram jak aktor na scenie.
Przez pierwsze minuty mając swą sławę.
A schodząc nikt nie poprosi o powtórzenie.
Ukryta pod kloszem,
Który inni atakują,
A z pod którego nie chcę wyjść.
A gdy zejdę ze sceny nikt mnie nie zapamięta.

Napisała: Barbara dnia: 23/08/2007 o 22:42 Kategoria: Wiersze. Link. kanał RSS tego wpisu. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Komentarz

Twój e-mail nie bedzie nigdy publikowany. Pola wymagane *

*
*