Prośba

Mój krzyk rozmył się
W brzasku dnia.
Me drżące ręce
Wzniosłam do nieba
W prośbie o zemstę.
Na karku czuła dreszcz,
Znów nikt nie wysłuchał mnie!

Napisała: Barbara dnia: 23/08/2007 o 22:39 Kategoria: Wiersze. Link. kanał RSS tego wpisu. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Komentarz

Twój e-mail nie bedzie nigdy publikowany. Pola wymagane *

*
*