Nieznajoma

Upadłaś.
Ziemia się pod tobą rozstąpiła,
Wyciągnęłaś pomarszczoną dłoń.
Pomogli tylko nieliczni,
Ci którzy cię znali.
Reszta stała i patrzyła.
I nagle z tłumu wystąpiła dziewczyna.
Nieznana przez nikogo
I nie znająca nikogo.
A mimo to jej młoda dłoń
Uchwyciła tę pomarszczoną.

Napisała: Barbara dnia: 01/09/2007 o 11:00 Kategoria: Wiersze. Link. kanał RSS tego wpisu. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

1 Komentarz

  1. Karsia
    Posted 04/10/2007 at 11:17 | Permalink

    Jak dobrze, że leżąc w domu bez ruchu mogę wejść na Twoją stronę i czytać te piekne wiersze… Heh pode mną też się ziemia zawaliła… Teraz wszystko zależy od wyników badań… Kiedy pójdę na operację… Nie trzeba tracić wiary i żyć chwilą:* W każdym Twoim wierszu potrafię znależć coś z siebie… Basiu życzę Ci żebyś coraz więcej pisała wierszy, bo są na prawdę piękne:)

Komentarz

Twój e-mail nie bedzie nigdy publikowany. Pola wymagane *

*
*